Esperanto اسپرانتو : زبان دوم براي همه

بيانيه جنبش بين المللي زبان اسپرانتو

بيانيه جنبش بين المللي زبان اسپرانتو در سال 1375 در هشتاد و يكمين كنگره جهاني اسپرانتو در شهر پراگ صادر گرديد. اين بيانيه بيانگر اهداف و زير بناي فكري اسپرانتودانان جهان مي‌باشد. اينك متن فارسي بيانيه با سپاس از موسسه سبزانديشان :

ما اعضاي جنبش جهاني براي پيشبرد اسپرانتو، اين بيانيه را براي همه دولت‌ها،
سازمان‌هاي بين المللي و انسان‌هاي خيرخواه صادر نموده و عزم راسخ خود را براي
كارهر چه بيشتر در جهت اهداف زير اعلام داشته و همه سازمان‌ها و افراد را براي
پيوستن به اين تلاش دعوت مي‌كنيم. اسپرانتو كه در سال1887 ميلادي با عنوان زبان
كمكي ارتباطات بين المللي مطرح گرديده و به سرعت به عنوان يك زبان زنده گسترش
يافته، بيش از 100 سال است كه براي مرتبط ساختن انسان‌ها از فراسوي موانع زباني
و فرهنگي فعاليت نموده و در عين حال اهميت و واقعيت خود را همچنان حفظ كرده است.
به نظر ميرسد هيچيك از اصول زير كه براي نظم مؤثر زباني ضروري‌اند نه با استفاده
فراملي از چند زبان ملي، نه بوسيله پيشرفت‌هاي فني و نه با كشف روشهاي نوين زبان
آموزي به واقعيت نخواهد پيوست:

1. دموكراسي: هر سيستم ارتباطي كه گروهي را براي تمام عمر برتري داده و از ديگران مي‌خواهد كه سال‌هاي پر رنجي را براي رسيدن به درجه اندكي از توانايي سرمايه گذاري كنند، اساساً غير دموكراتيك است. هر چند اسپرانتو نيز همچون هر زبان ديگري كامل
نيست،ولي در زمينه ارتباطات برابر جهاني بر رقيبانش برتري دارد.
ما اعلام مي‌كنيم كه نابرابري زباني به نابرابري ارتباطات در همه زمينه ها به ويژه
در سطح بين المللي مي‌انجامد.ما جنبشي براي ارتباطات دموكراتيك هستيم.


2.آموزش فراملي: هر زبان به فرهنگ و مليت(قوميت)خاصي وابسته است. مثلاً دانش آموزي كه زبان انگليسي مي آموزد فرهنگ، جغرافيا و سياست كشورهاي انگليسي زبان به ويژه آمريكا و بريتانيا را نيز آموزش مي‌بيند. اما زبان آموز اسپرانتو درباره جهاني بدون مرز كه در آن هر كشور بهمنزله يك خانه است،آموزش مي‌بيند. .ما اعلام مي‌كنيم كه آموزش هر زبان قومي به بخش خاصي از جهان محدود مي‌باشد.ما جنبشي براي آموزش فراملي هستيم

3. تاثير آموزشي: تنها درصد ناچيزي از آموزندگان زبان‌هاي بيگانه در آن مهارت مي‌يابند.درحاليكه تبحركامل درزبان اسپرانتو حتي با خودآموزي نيز امكان‌پذير است. آموزش‌هاي زبان‌هاي گوناگون نشانگر اثرات مفيدي بر يادگيري زبان‌هاي ديگر بوده است. اسپرانتو نيز به عنوان بخش كانوني آگاهي دانش آموزان در رشته‌هاي گوناگون توصيه شده است.
ما اعلام مي‌كنيم كه دشواري زبان‌هاي قومي مانعي هميشگي در برابر اكثر دانش آموزان بوده است.بنابراين آنان از دانستن زبان دوم سود خواهند برد. ما جنبشي براي آموزش مؤثر زبان هستيم.

4. چندزبانگي: سخنگويان جامعه اسپرانتو كه يكي از چندين جامعه زباني در سطح جهان است، بدون استثناء دو يا چند زبانه‌اند. هر عضو اين جامعه وظيفه يادگيري دستكم يك زبان بيگانه تا حد مكالمه را پذيرفته است. در اغلب موارد اين امر به علاقه‌مندي و يادگيري چندين زبان و عموماً به گسترش افق فكري شخص انجاميده است. ما اعلام مي‌كنيم كه اعضاي هر جامعه كوچك و بزرگ زباني بايد امكان واقعي تسلط بر زبان دوم را تاسطح بالاي ارتباطي داشته باشد. ما جنبشي براي فراهم آوردن اين شانس هستيم.

5. حقوق زباني: تقسيم نابرابر قدرت در ميان زبان‌ها براي بخش عمدهاي از ساكنان زمين نسخه عدم امنيت زباني يا سلطه مستقيم زباني است. درجامعه اسپرانتو سخنگويان هر زبان اعم از كوچك و بزرگ، رسمي يا غير رسمي به دليل تفاهم جويي متقابل در محيطي بي‌طرف قرار دارند و اين تعادل ميان حقوق و مسئوليت‌هاي هر زبان، زمينه ارائه راه حل‌هاي ديگري را نيز براي درمان نابرابري و تضاد زبانها فراهم مي‌آورد. ما اعلام مي‌كنيم كه تفاوت‌هاي گسترده قدرت در ميان زبان‌ها آنچه را كه در بسياري از اسناد بين‌المللي براي برخورداري يكسان و بدون تبعيض زباني تضمين شده است، بي اعتبار مي‌سازد. ما جنبشي براي حقوق زبان‌ها هستيم.

6. تنوع زباني: دولت‌هاي ملي اختلاف‌هاي عمده‌اي- كه همچون سدي در برابر ارتباط و توسعه است-فيمابين زبان‌هاي جهان قائلند. در حاليكه گوناگوني زباني منبعي از ثروت دائم و لازم است، در نتيجه هر زبان ذاتاً ارزشمند بوده و شايسته حفاظت و حمايت است. ما اعلام مي‌كنيم كه سياست ارتباط و توسعه چنانچه بر اساس احترام و حمايت از زبان‌ها نباشد، زبان‌هاي بسياري را محكوم به نابودي مي‌نمايد. ما جنبشي براي تنوع زباني هستيم.

7. آزادي انساني: هر زباني با دادن قدرت ارتباط به سخنگويانش و با مانع شدن ارتباط آنان با سخنگويان زبان‌هاي ديگر آنان را آزاد و در عين حال محبوس مي‌سازد. اسپرانتو به عنوان يك وسيله ارتباطي بين‌المللي يكي از طرح‌هاي بزرگ عملي براي آزادي انساني است. اسپرانتو طرحي است براي توانا ساختن هر فرد به همكاري در جامعه جهاني با ريشه‌هاي مستحكم فرهنگ و هويت زباني خويش، اما نه محدود به آنها. ما اعلام مي‌كنيم كه استفاده
انحصاري از زبان‌هاي ملي، ناگزير مانع آزادي بيان، ارتباط و همبستگي است. ما جنبشي براي آزادي انساني هستيم.


اين بيانيه در تابستان 1375 در هشتاد و يكمين كنگرة جهاني اسپرانتو - كه در شهر پراگ
پايتخت جمهوري چك برگزار شد - صادر گرديده است.

+ ReTo ; ۱:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۱/۳/۳۱
    پيام هاي ديگران ()